یه فیلمی تو کانال خرمالوی سیاه دیدم که یه جورایی مرتبط بود با پست سرکوب احساس (چند تا پست قبلتر). اگر دوست داشتید فیلم رو ببینید میتونید به کانال تلگرام خرمالوی سیاه یا malakiti96@ سر بزنید.

معمولا انقدر که به ریتم کلی آهنگ ها دقت می کنم ٬ به شعر دقت نمی کنم . با این حال این قسمت خیلی توجه ام رو جلب کرد : // مقایسه کلمات بُلد شده به نظرم فوق العاده اش کرده ٬ یه جورایی به نظر میاد عشق و عزت نفس (شاید هم غرور )به سختی کنار هم جا شده !//دوست دارم همدمت باشم ولی سربار نه قصد رفتن کرده ای تا...

بعضی از ادم ها انقدر دوست داشتنی هستن که دل ادم برای هر لحظه بودنشون پر می کشه ... ادم هایی که هر کلمه صحبتشون و هر لحظه سکوتشون با حکمت و حساب شده اس .... ادم های دوست داشتنی همونایی هستن که وقتی اشتباه می کنی میدونن بزرگترین تنبیه برای تو ٬ حس شکست و ناراحتی خودته و دیگه لازم نمیدونن دهن باز کنن

چند سال قبل شب عید یکی از بازارچه های شهر که بیشتر از ۲۰ تا مغازه داشت ٬ سوخت . از حجم ناراحتی مغازه دار ها نگم ..... از این که حتی بعضیاشون می گفتن کاش خودمون سوخته بودیم ٬ نگم . اون زمان با خودم فکر می کردم : ضرر خیلی تلخه ٬ از دست دادن چیزی که بابتش ماه ها و سال ها زحمت کشیدی ٬ خیلی سخته .اما

آدم ها نه به غمگینی وبلاگشون هستن نه به خوشحالی و بی غمی اینستاگرامشون ! -از سخنان ایکس مجهول!-

مانتو رو خریدم و وقتی اومدم خونه متوجه شدم عین ِ مانتو قبلی اس که خریده بودم ! چطور ممکن بود ؟من بدون این که متوجهباشم باز رفته بودم همون رنگ و مدل مانتو خریده بودم . چشمام چهارتا شد ازین رفتارم :||بعد دیده بودم اولین باری نیست که اتفاقی از این جنس افتاده .... وقتی از یه ادمی خوشم میومد بعده ها می

دقیقا همون زمانی که از همیشه خوشحالتر و استوارتر به نظر میرسی و وانمود می کنی همه چی خوبه ٬ غمگین تری . به پوچی رسیدم تو زندگی ....

مساله ای که از کودکی تو ذهن اکثر ما (اعم از دخترو پسر) فرو کردن : مرد که گریه نمی کنه ٬ دختر که بلند بلند نمی خنده ٬ دختر که فریاد نمی کشه و .... زندگی خیلی از ماها با سرکوب شدید احساسات گذشت .... یادمون دادن که حق نداریم ناراحت بشیم ٬که اگر زن هستیم اعتراض نکنیم و سهم ما از زندگی صبوری کردن و س

کتابی بود از «جس مک» که نشون میداد چجوری حدود احترام و شخصیت خودمون رو در برخورد با دیگران مشخص می کنیم . هر چند این کتاب بیشتر در مورد حدود روابط خانم ها با آقایون نوشته شده بود اما میخوام بگم نکاتش مناسبه برای برخورد با هر جنس آدمی (اعم از خانم و آقا) . یه نکته ای که تو کتاب بارها با م

از مراسم احیای مسجد اومده و تعریف می کنه که یه خانم که دیرتر از بقیه اومده بوده با چه لحنی برگشته به یه خانم دیگه گفته تو صندلی منو غصب کردی !! حالا صندلی اصلا مال مسجد بوده و این خانم از خونه ی خودشون نیاورده بودن که ادعای غصب یه نفر دیگه رو کرده بودن !و بین این تعریف کردن ها به این فکر می کنم که خ...

یادم باشه :( یادم باشه اگر زمانی خواستم ازدواج کنم ٬ حتما قبلش حقوق بخونم :( + تاريخ چهارشنبه هفدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت نويسنده x |

داشتم فکر می کردم : چه عجیب ! چقدر آدم هایی که خدا آفریده متفاوت هستن و هر کدوم روحیه ی خاص خودشون رو دارن .به خودم فکر کرده بودم که اگر روزی با مسائل و مشکلات این چنینی در روابطم مواجه بشم بی هیچ حرف و مکثی میذارم میرم و پل های پشت سرم رو جوریخراب می کنم که حتی اگر ثانیه ای احساسم بر منطقم غلبه ک

بدموقع فرض بفرمایید چند صد صفحه از کتاب درسیتون مونده و فردا امتحان دارید و هیچی هم نخوندید بعد بین این همه عذاب وجدان کارهای عقبمونده بشینید کتاب بابالنگ دراز رو بخونید !! + تاريخ دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت نويسنده x |

جدیدا به این نتیجه رسیدم که داشتن و رسیدن به خیلی چیزها و خیلی موقعیت ها ٬ ذوق و تلاش آدم رو کور می کنه همونقدر که نرسیدن بهشونن میتونه ذوقو انگیزه ی آدم رو از بین ببره . توضیحش سخته .... یعنی خیلی وقت ها که ادم ها یه راهی رو انتخاب میکنن ٬ اون تلاش برای رسیدن و اون ذوق و شوقو انتظار برای رسیدن

همیشه ناامنی و حس ِ از بین رفتن حریم شخصی ٬ وقتی ایجاد نمیشه که یه فرد از جنسمذکر بخواد فاصله ی فیزیکی اش رو موقع ایستادن در صف و .... با یک خانم فراموش کنه .این ساده ترین مدل ناامنی ِ. امروز تو بی ار تی نشسته بودم و داشتم با دوستم که بغل دستم نشسته بود صحبت می کردم . بینش خانم سی و اندی ساله ای

پیرو پست قبل یه کتاب جالبی فائزه ی عزیز معرفی کرده بود به نام «نیمه تاریک وجود» . خلاصه ی کتاب اینه : اگر از از اخلاق یه نفر خوشمون اومد دلیلش اینه که ما اون اخلاق رو تو وجود خودمون داریم ٬ اگر از اخلاق یا رفتار کسی بدمون اومد باز هم به این دلیل هست که ما اون اخلاق رو تو وجودمون داریم . در نگاه اول

۲ی اردیبهشت امسال.... با دوستم قدم می زدیم . یه نفر کنار پیاده رو ایستاده بود و تست های عطر که روی کاغذ زده شده بود رو پخش می کرد ؛ برخلاف همیشه که به خاطر حساسیتم کاغذ رو نمی گرفتم؛ کاغذ رو گرفتم و گذاشتم داخل کیفم . یکی دو روز گذشت. در کیفم رو باز کردم تا وسیله ام رو از داخلش بردارم که بوی عطر

صد حیف و افسوس ...! حیف که دستم بسته اس برای انجام خیلی از کارا وگرنه یکی از همین روزا یه جایی پیدات می کردم و محکم لپت رو می کشیدم و بغلت می کردم و می گفتم: « آخه چرا تو انقدر خوب و دوست داشتنی هستی فلانی ؟؟!» + تاريخ پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت نويسنده x

سالی که گذشت اتفاق جالب و عجیبی افتاد . من شبیه ترین آدم به خودم رو تو زندگیم دیدم که ریز به ریز اخلاق هاش شکل من بود . این اولین بار بود که همچین اتفاقی میفتاد ٬ من همیشه بی شباهت ترین آدم به هم سن و سال هام بودم و حتی با نزدیک ترین دوستانم هم کمترین شباهت و همگنی رو حس نمی کردم و این تفاوت هر

ادامه ی پست قبل :به نکته ی منفی شبیه بودن اشاره کردم .... برم سر نکات مثبت : یه آدم در مقابلت قرار داره که می فهمه چه زمانی دوست داری نظرش رو بدونی ٬ می فهمه چه زمانی باید سکوت کنه و می فهمه تو هر چقدرم بخندی باز یه غمی پشت چشمای برق زده ات هست .... می فهمه اگر دوست داشته باشه در مورد این غم صحبت